"Haydi, söyle, onu nasıl sevdiğimi, Haydi, söyle, rüyalarda gördüğümü." Bu şarkının en azından nakaratını çoğumuz mırıldanmışızdır. Şimdi bu şarkıyı yirmi yıl sonra ekranda, reklam filminde yeniden dinliyoruz. Sağlık sigortası poliçesi reklamının fonunda, Saçı kesilen kanserli hasta. Kırılan ayağı iyileştirilen çocuk, Doğuma giden anne adayının yanındaki eşin telaşı. Hepsi reklamda şarkıyla birlikte geçiyor. Reklam, etkilemeyi ve ikna etmeyi amaçlar. Bununla da satın almaya yönlendirir. Bu reklam da diğerleri gibi, ürün-hizmet satıp kar etmeyi amaçlıyor. Geçen yıl   SGK’ nın açıklamasına göre sağlımıza cepten 24 milyar lira  ödedik. Bunun farkında mıyız? Çok farkında değiliz. Sağlık hizmetlerinin parasal yönünü sorsak, Büyük çoğunluk  ‘’ ücretsiz ‘’ der. Algı oluşturmak böyle bir şey işte. Aslında sağlığın finansmanı devletler için kolay değil. Bütçelere çok ciddi yük getirir. Kamunun ekonomi kurmayları maliyetleri hep azaltmak isterler. Kapitalizmin kalesi ABD’nin yeni seçilen başkanı Trump, Obama’nın az da olsa devlet katkısı sunmaya çalıştığı Obamacare’i iptal etmeyi vaat etti. Yüzde yüz devletin finanse ettiği bir sağlık sistemi, günümüzde kulağa hoş gelen bir sosyalizm ilkesi olmaktan öteye gidemiyor. Her şeye rağmen, ülkemiz için sağlık, devletin çoğunlukla finanse ettiği, yönettiği ve sunduğu bir biçimde sürebilir. Hem de, Sağlık tekelleri yaratmadan, Vatandaşın cebini koruyarak, Sağlık çalışanını ezmeden… Mümkün olabilir.