Açıklamaya bakın. 10 milyon emeklinin, bir o kadar çalışanın, emekçinin enayi yerine konduğunun resmi açıklaması gibi. Sen kasım, aralık enflasyonlarını.

TÜİK marifetiyle düşük göster, aralıkta yapacağın zamları ocağa ertele. Ertele ki işçiye, memura, asgari ücrete yapacağın zam açlık sınırını geçmesin. Verdiğini de kepçeyle ocakta geri al. Bunu zaten biliyorduk ama yetkililerin bunu utanmadan çok çalışılmış bilgi gibi sunmalarını beklemiyorduk. Yıllık enflasyon grafiklerine bakıyoruz, her nedense(?) mayısta, haziranda, dibe vuruyor, temmuz ücret-maaş zamlarından sonra yukarı, kasım, aralıkta yine dibe, ocak maaş zamlarından sonra yine yukarı.

Yüksek öğrenimli, yüksek lisans, doktorası var mı bilmiyorum, ünlü ekonomi bakanımız hesaplaya hesaplaya ocak enflasyonunun yüksek çıkacağını hesaplıyor. Bunu okuma, yazma bilmeyen 16 bin lira dul emekli maaşlı Hacer teyze de biliyor. Hem de aralık enflasyonu açıklandığından beri söylüyor, “Eyvah, eyvah. Ocakta doğal gaza, elektriğe, ekmeğe, iğneye, ipliğe zamlar yağacak, ocak zammımızı en geç martta geri alır bu’ diye.

****

Dünyanın gelişmiş(?) ülkelerinde sayıları 3-5 bin olan işçi çıkarmaları sürüyor. Hâlâ soruyorum, bu işten çıkarılanlar, her an çıkarılma durumunda olanlar, kapitalist sistemde ham madde gibi “insan kaynağı” olarak adlandırılanlar, her şeyi değiştirme gücü ellerinin altındaki şalterde, sandıktayken kendilerini açlığa mahkum edenlere oy vermeye daha ne kadar devam edecekler?

*****

51 yıllık arkadaşım Ali, Ali Aslan. Malatya Arguvan Kuyudere köyünden başlayıp, neredeyse dünyayı dolaşarak sürdürdüğü yaşamını kısa ve akıcı cümlelerle anlattığı bir kitap yazdı. “babek” yayınları da yayımladı; “Aklımda Kalanlar.” Yaşı 5-6 düzine civarında olanların okurken tekrar hatırlayacakları ortak anılarla dolu.

Bir baştaki Mehmet’e bakın, bir sondaki Ali’ye?