Arif Nacaroğlu

anacaroglu@evrensel.net

Anlaşılır gibi değil. Bir rektör, atanmış da olsa, kayyum da olsa, yönettiğini sandığı üniversitenin yurt içi ve yurt dışında sürekli bilim dışı, üniversiteye yakışmayan saçma sapan işlerle gündeme geliyor olmasından nasıl rahatsızlık duymaz. Yaptığı kötü uygulamalar gündem kaybederken, yeniden kötü gündemle anılmak için neden özel olarak çaba sarf eder.

İşte Boğaziçi Üniversitesi. İyi, kötü, kabul edelim, eleştirelim, ama herkes için olan sınavda en yüksek puanı alarak bu okulu kazanan gençlerin son yıllarda bu hırslı rektörlerden çektiği nedir?

“Bulu” diye birini tepeden getirdiler. Adam “Metal müzik dinliyorum” numarasıyla yüksek IQ’lu öğrencileri yutturmaya çalıştı. Sonra tarihin pis sayfalarında bile yer alamadan yok oldu gitti. Kayyumken yardımcılığını yapan şimdiki 2’nci kayyum ‘İnci’, Bulu’nun tablodaki ismine bile dayanamayıp, 1’inci kayyumu tarihten sildi.

Bilime, eğitime odaklanacağına kalkmış öğrencilerin yıllardır kullandığı etkinlik odalarına göz dikmiş. Öğrencisini, okula soktuğu polise, özel güvenliğe dövdürüyor. Bir rektör, kayyum da olsa, öğrencisini nasıl dövdürür. Bu ülke, Dolmabahçe’de ABD askerlerine taş atan öğrencilerini, “Bari biraz küçük taş atsalardı”, dönemin ünlü siyasetçisine üniversite salonunda yoğurt atan öğrencilerini, “Salonu kirlettiniz” diye azarlayan (?) gerçek, özgür, güçlü rektörler gördü.

Kim bunlar yahu? Nedir bu bilim adamındaki (?) yönetme, iktidar hırsı. Yönetim kurulu üyesi olduğu kamu kuruluşundan cebe indirdiği para içinse, bu parayı öğrenciler kendi aralarında toplayıp, verebilirdi. Buradan daha yukarıya(??) atlamayı planlıyorsa, Bulu meydanda. Adının önünde akademik bir şeyler yazan bu adamlar bugünün keyfini yaşarken yarını nasıl düşünmez. Emekli olduğunda kiminle oturup iki laf edecek? Hoca olmanın, öğrenci yetiştirmenin, kamudan aldığı güçle doğru bildiğini söylemenin, yapmanın, öğrencilerini, hocalarını dış(!) güçlere karşı korumanın zevkini bilmeyen çakma hocalar onları oraya getiren güce yaranmak için tarihten silinmeyi bile nasıl göze alır?

Kayyumlar gider, öğrenciler kalır.