2002 seçimlerini kimse anlamadı . O zamanın  karmaşa , kaos ,kriz günlerinde . Yüzde otuz dörtle iktidar, 365 milletvekili . Neredeyse üçte iki çoğunluk . Dışarıda kalan , çöpe giden yüzde kırk altı yani milyonlarca oy . Oldu bitti gibiydi. 2007 seçimlerinin nasıl olacağı , nasıl sonuçlanacağı hemen hemen belliydi . Merak edilen soru kazananın kim olacağı değil yüzde kaçla kazanacağıydı . 2011 ‘de ise görüntü yine farklı değildi . Bu kez yüzde elli yakalanacak mı ? Sorunun cevabı arandı . Yüzde elli yakalandı . İktidarın gücünün iyice farkına varıldı . Nimetlerinin de olduğu  görüldü. Artık balkon konuşması  gelenek haline geldi. Bütün aileyle birlikte . Şimdi geldik 2015 Haziran ‘ına . Bu kez çok şey farklı . Balyoz ,Ergenekon süreci , Gezi olayları , 17 -25 Aralık soruşturmaları , Suriye’deki iç savaş , Ekonomideki durgunluk ve büyümenin yavaşlaması , Soma , Karaman gibi facialar, Böylesine önemli ekonomik ,siyasi olaylar ve krizleri yaşadı Türkiye . Siyasetçi 2015 seçimlerinin söylemlerini bu çalkantılar üzerine kurguluyor . Vaatlerini daha iyi bir yaşam , özgürlükler ,adalet ve  bulunduğumuz coğrafyaya barış üzerine yoğunlaştırıyor. Tek başına iktidarın dışında  koalisyon ,azınlık hükümetlerinin olabilirliği muhalefetin dışında iktidar çevrelerinde bile konuşuluyor . Sonucunda balkon konuşmasının olamayacağı  bir seçim yaşayabiliriz. Aslına bakarsak normalleşmek için  ihtiyacımız olan da bu galiba .