Gece uyurken kar yağıyordu. Sabah uyandım ,perdeden ışık sızıyor, Belli ki kar durmuş ,hava açmış . Araladım perdeyi, pencereden dışarı baktım etraf günlük güneşlik . İçim ısındı, sevindim bir an ‘ hava ılık galiba’  dedim, kendi kendime. Oysa ki; hiç de göründüğü gibi değil , Çünkü termometre öyle demiyor, dışarıda ısı ‘1’ dereceyi gösteriyor . Hatta ayaz bile  var ,insanın yüzünü kesiyor ,ellerini donduruyor. Tıpkı insan gibi; Değişken , Bir öyle bir böyle ruh hali olan, Uzaktan   bakınca ,içine girmedikçe , Şaşırtan , yanıltan . Göründüğü gibi olmayan ,bambaşka olabilen . Nerede yaşıyoruz ki ? Zaten bu doğada ,bu gök kubbe altında değil mi ? Doğa, olayları ile bizi etkiliyor , İnsanı da  kendine benzetiyor . İşte bu yüzden içinde yaşadığımız  doğaya benzememiz doğal değil mi ? Keşke doğaya her zaman benzeyebilsek  , Doğa ana gibi olabilsek , Her zaman aldığımızı fazlasıyla verebilsek . Azıyla yetinmeyi bilsek . Çok zor değil mi ?