Son anına kadar tahminleri bol bir seçim süreci geçirdik. Sosyal medyada yapılan tahminler, aslında yanında olduğu partinin kazanacağı ya da karşısındaki partinin oy kaybına dönük beklentilerdi. 7 Hazirandan sonra tek başına iktidarın olabilirliği çoğu kimse tarafından bekleniyor gibiydi. Yine de kim ne derse desin,  taraflı tarafsız, hiç kimsenin tahmin bile etmediği, aklına bile getirmediği bir seçim sonucu ortaya çıktı. AKP’ ye yakın araştırma şirketleri bile bu sonucun 4-5 puan altında anket sonuçları yayınladılar. AKP’nin yöneticileri dahi böylesine yüksek bir oranla, tıpkı 2011 seçimleri gibi, tek başlarına iktidar olacaklarını düşünmemişlerdir. Kısaca Kasım 2015 erken genel seçimleri sürpriz yaptı. Bu seçimin rakamsal sonuçlarının oluşturacağı asıl “seçim sonuçları “ 2 Kasımdan itibaren konuşulmaya başlandı. Kaybedenlerin durumu. Piyasaların sonuçlara olan algısı, Başkanlık sistemi gelir mi gelmez mi? Terör, kan, gözyaşı duracak mı? Dış politikadaki pozisyonumuz, sınırlarımızın ötesinin bizde yarattığı endişe. Toplumsal olarak içinde düştüğümüz kutuplaşma. Adalet ve hukuk sistemimizin içinde bulunduğu durum. Tarafsız ve bağımsız haber alma hakkının önündeki engeller. Bunlar çok konuşulacak, tartışılacak orası muhakkak. Ancak ‘ yeni ‘ iktidar, bu sorunlara çözüm yaratacak mı? Bunun cevabı belirsiz, belki de olumsuz! Bütün bunlar için yani Türkiye’nin siyasal, sosyal ve ekonomik sorunları için, asıl gereken “bunları nasıl çözeriz” den önce başkaca bir şey gerek.  O da sorunları çözmedeki bakış ya da anlayış. Demokrasiyi sandığa, sayılara indirgemeden bütünüyle, kurum ve kuruluşlarıyla nitelikli bir biçime taşıma anlayışı. Bunu sağlamak lazım öncelikle, nitelikli bir demokrasi bu ülkede oluşabilirse bu derin sorunları çözmek o kadar da zor olmayacaktır.