Düğünde halay çekip oynarken, İşten çıkıp servisle evine, eşine, çocuklarına, sevdiklerine giderken, Maç çıkışında, dolmuş beklerken ya da insanları korurken, Vatani görevde çarşı iznine çıkarken, Binlerce insanla birlikte taleplerini ifade ederken, Yurttaşların güvenliğini sağlamak için görev yaparken, Sokakta, caddede, gezerken, yürürken, Zaman mekan tanımadan her yerde saldırıyorlar. Birbirlerinden farklı amaçların peşindeler. Düşünce yapıları olarak birbirlerine de hiç benzemiyorlar. Dönüp de baktığımızda ise, yaptıkları ile tıpatıp aynılar. Terör, vahşet, dehşet saçmak ve öldürmek, Acıya, gözyaşına boğmak, insanların hayatlarını alt üst etmek, Ülkenin bütünlüğüne, güvenliğine, barışına saldırmak, İnsanların huzurunu, kardeşliğini ortadan kaldırmak, Tedirgin, yılgın, umutsuz bir toplum yaratmak, Adları, örgütleri ayrı da olsa birbirlerinden hiç farkları yok. Hepsi katil, barbar ve eli kanlı. Yeni yılda umutlarımızı tazelemek gerek dedik. Barış, kardeşlik, hoşgörü egemen olsun istedik. Hem öldürdüler, hem de umudumuza saldırdılar. Kurtulmak gerek içine düştüğümüz sarmaldan. Her şeye rağmen güçlü olan ve kazanacak olan biziz. Ayrışmaktan, kutuplaşmaktan uzak durabilmeliyiz. Terörün vahşetine uğrayanlara "oh oldu" demek, "daha az ya da çok üzülmek" hiç birimizi kurtarmaz. Yalnızca öldürenleri sevindirir. Birlikte dayanacağız. Farklı olsak da barış içinde özgür, adil, demokrat ülkeyi beraberce isteyeceğiz. Çare yok!!!