Geçen hafta Birleşmiş Milletler genel kurulu, ABD ve İsrail’ in, Kudüs’ün İsrail’ in başkenti olmasına ilişkin dayatmasını oyladı ve reddetti. Hem de ABD’nin genel kurul öncesi güvenlik konseyindeki vetosuna rağmen! Üstüne üstlük hem Trump’ın hem de ABD diplomatlarının tehditlerine karşın! Oylama sonucu da öyle başa baş falan değil, neredeyse ezici çoğunluk. Uzun zamandan beridir, belki de dünya devletleri böyle netameli bir konuda, bu denli çoğunluklu bir karar almamıştır. Yine İngiltere, Fransa ve Almanya gibi NATO ülkeleri, ABD’nin çok yakın müttefikleri, gezegenimizin etkin iki devletine karşı,  bu denli net tavır almamıştı. Tam kırk yılda bir olacak bir olay dense yeri var… Bu oylamanın sonucu ABD ve İsrail’i, Kudüs’le ilgili yapmak istediklerinden geri adım attıracak mı? Bu çok zor görünüyor. Her iki ülke de, ne Kudüs konusundan ne de birlikte yaptıkları bir çok politikadan vazgeçmeyeceklerdir. Her şeye rağmen bu oylama, dünyada yaşadıklarımız adına sevindirici bir sonuç oldu. Güçlülerin silahlarına ve baskılarına karşın, ezilenlerin düşünceleri de yeryüzünde ifade edilebildi. Kapitalizmin vahşi hegemonyasına karşın,  dünyanın “yeter artık, bu kadarı da olmaz”ı seslendirdiğini duyabildik. Keşke dünyamızdaki ülkeler bir araya gelse ve buna devam edebilseler. Dünyadaki yarıdan fazla insanın, günde üç kuruş paraya çalıştırılmasına ses çıkarabilseler. Gezegenimizdeki zenginliğin, kaynakların sadece birkaç bin kişinin elinde olmasına karşı durabilseler. Zengin yeraltı ve yer üstü kaynaklarına sahip ülke insanlarının, neden yarı aç-yarı tok yaşadıklarına ilişkin de bir şeyler söylenebilse. Birbirlerinden nefret eden, hatta birbirlerini durmaksızın boğazlayan, kanını akıtan aynı ülkenin yurttaşlarına, “Ne yapıyorsunuz? Siz kardeşsiniz, düşmanlığınız birbirinize değil, sizi bu hale getirenlere olmalı” denilebilse. Haksızlıklara, hukuksuzluklara karşı dünya adil bir yer olacaktır, diye de karar alınabilse. Keşke, keşke bunlar da söylenebilse. Ne güzel bir dünya olurdu, yaşanası...