14 Mayıs Eczacılık Günü olarak kutlanır. O gün; eczacıların kendilerini anlattıkları, ifade ettikleri gündür. Eczacılar; hastane-sağlık ocağı yanı, mahallenin-semtin köşesinde yerlerini alırlar. Şimdilerde hemen her kasabada, hatta artık büyük köylerde eczaneleri görebiliyoruz. Eczanelerin hastane, itfaiye, karakollar gibi hizmetleri hiç durmaz. Yedi gün-yirmi dört saat mutlaka açık olanı, nöbetçisi vardır. Mutlaka onlara ulaşırsınız. Gecenin bir saati ya da sabaha karşı; Ateşi çıkan çocuk için fitil, Ağrıdan uyutmayan dişe ağrı kesici, Gaz sancısından ağlayan bebeğe damla, İshal sonrası acil servisten çıkıldıktan sonra taksiyle solgun yüzle gelinen eczaneden, hepsine güler yüzle ilaçlar verilir. Eczanede kendimizi güvende hissederiz, içtenliğin farkına varırız. SGK’nın sistemi çalışmaz; reçete verilmesine izin vermez ama onlar sizi bir biçimde ilaçsız bırakmaz. Bilirler ki, fırlayan tansiyon, yükselen şeker, Ahmet amcanın, Ayşe teyzenin başına ne işler açabilir. Eczacıların, eczanelerin son dönemlerde sorunları var hem de çok fazla. Hastaların muayene ücretleri tahsildarlığına zorunlu bırakılıyorlar. Uluslararası tekellerin onların küçücük işletmelerinin de gözleri var, eczane zincirini kurmak eczacıyı da işçileştirmek istiyorlar. Kamu ilaçta tasarruf diye onların üstünde baskı üstüne baskı kurup ekonomilerini daraltıyor. Ülkemizin bu geleneksel yapılarını yıkmak değil korumak gereklidir. Onlar bu ülkenin, herkesin her an rahatça girdiği danışmalık hizmeti aldığı sağlık hizmeti sunucularıdır. 14 Mayıs Eczacılık Günü kutlu olsun.