19 Mayıs 1919 Mustafa Kemal’in Samsun’a çıkışı. 23 Nisan 1920 Türkiye Büyük Millet Meclisinin açılışı. 30 Ağustos 1922 Büyük Taarruz ve Başkomutanlık Meydan Muharebesi. 29 Ekim 1923 Cumhuriyet’in ilanı. Kronolojik sırasıyla kurtuluş savaşından cumhuriyete giden yolun kilometre taşları. Her biri  ayrı ayrı cumhuriyet tarihimiz için olağanüstü önemli günler ve olaylar. Kimi başlangıcı, kimi ise zaferi ve sonrasında yeni ufukları temsil ediyor. Bugün meclis açılışımızın 98. Yılını yani Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı kutluyoruz. Yüzyıllık süreçten bakıldığında şu rahatça görülebiliyor, ilk meclis, yalnızca kurtuluş savaşına önderlik etmekle kalmadı. O gün Mustafa Kemal’in önderliğinde açılan meclis, bu ülke için demokratik parlamenter sistemin de öncüsü oldu. Cumhuriyetin ilanı ve 23 yıl sonrasında 1946’da çok partili siyasi hayata geçiş gibi demokrasi adına çok önemli iki karar burada alındı. Demokratik parlamenter sistemi, dünyada demokrasinin kurum ve kuruluşlarıyla egemen olup uygulandığını, birçok ülkede görüyoruz. Türkiye geçen yıl sonuçlarının çok tartışmalı olduğu bir halk oylamasıyla, parlamenter sistemini terk etti. Demokrasinin üçlü baskı unsurların çokta etkili olmayacağı bir siteme, cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine doğru yol alıyor. Aslında bu sistem, dünyada çokta örneği olmayan bize özgü ortaya çıkarılan bir sistem olarak nitelenebilir. Gerçek şu ki; öyle ya da böyle bu sistem fiili olarak bir süredir bu ülkede uygulanıyor ve zaten kimsede bu durumu inkarda etmiyor. 98 yıl önce açılan ilk meclisten,  bugünkü çağdaş anlamıyla bir demokrasinin öngörülmesini, o günlerde işleyen hale getirmesini beklemek doğru olmaz. Ancak o günden bugüne demokratik açıdan gelişen dünyada,  denetleyen ve denetlenen bir meclisle nitelikli bir demokrasi beklemek bugün en doğal hakkımız. Geçen yıl, ilk meclisin açılışının 97 yılında meclis yetkilerinin bir bölümünün başkanlığa devredildiği 17 Nisan referandumunu yaşadık.

98. yılında ise belki de bunun mühürleneceği 24 Haziran baskın erken seçimini yaşayacağız.

23 Nisan 1920’den bugüne demokrasi, özgürlükler adına üzerine neler koyduk, bunun kavgası tartışması bitmez. Esas olan meclisin açılışının 2. yüzyılında orayı ilk açıldığı gibi demokratik parlamenter meclis olarak görebilecek miyiz? Bu bizim ellerimizde, bunun için umutlu olmak ama yanında da çok çaba sarf etmek gerekir.