İnek, koyun, keçi, büyük ve küçükbaşlar. Etinden sütünden yararlandığımız hayvanlar. Kanatlı olanı da var; tavuk. O da etinin yanında yumurta veriyor. Tabii ki beslemek, yem vermek gerekli. Sonra o da seni besleyecek, zenginleştirecek, köşeyi döndürecek. Süt sağmadan, kuluçkadan yumurta toplamadan, yem vermeden, gübre kokusu duymadan canlı hayvan yetiştiricisi olmak. Bu kolaylığın yanında bir koyup üç almak da, kaymaklı ekmek kadayıfı olsa gerek. Bunu konuşuyoruz kaç gündür ülkede. Dolandırıcılar herhalde en çok insanın saflığından, kolay para kazanma zafiyetinden yararlanıyorlar. Sanal yaşamaya nasıl da çabuk alıştık. Alışverişlerimiz, arkadaşlıklarımız, öğrendiklerimiz hep oradan. Dünya, insanlık sanal alemde var oluyor sanıyoruz. Hal böyleyken, parayı da neden oradan kazanmayalım ki! Hayalimiz hep kolay, emeksiz, terlemeden köşeyi dönmek değil midir? Sorgulamadan, teminatı güvencesi var mıdır demeden, her şeyini sanal tavuğa, ineğe, koyuna yatırmak da nedir, anlamak mümkün değil. Aziz Nesin yine o meşhur % 60 aptal deyimi ile gündeme geldi. Yakın geçmişte otomotiv markası yaratarak, güya araba üreteceğim diyen kişiye dolandırılmadık mı? O kişiyi buna rağmen milletvekili seçmedik mi? Yetmedi, hapisten çıktıktan sonra, muhafazakar yaşam biçimi için, sözde tasarladığı evler için yine para kaptırmadık mı ? Üretmeden, hak etmeden, kolayca lüks bir yaşama ulaşma hayalini çok seviyoruz. Bunu çokça yapıyoruz, belki de en zayıf yanlarımızın başında geliyor. Bu zayıf yanımız bizim çabuk hayallerimizin kararmasına, kandırılmamıza ve de paramızın çalınmasına neden oluyor. Yalnızca bu mu, eksikliğimiz, zayıflığımız sonucu hüsranlar yaşamamıza yol açan özelliklerimiz? Neden, nasıl, niçinle çok işimiz olmuyor. Sorgulamadan, soru sormadan, eleştirmeden çevremize, yaşama, ülkede olan bitene bakıyoruz. Böyle olunca da tosuncuklar bitmiyor.