Özgürlük getirilecek olan Irak, Bahar gelecek olan Arap coğrafyası. Kaç yıl geçti unuttuk bile Saddam’ın devrildiği o günden bu yana. Suriye’yi biliyoruz anımsıyoruz onun tarihini biliyoruz, çünkü onun tarihi daha yakın. Kendini yakan Tunus’lu yoksul seyyar satıcıdan dört -beş ay sonra olsa gerek, Beşar Esat ‘a miting meydanında “kardeşim” dedikten sekiz –on ay sonra geldi Suriye’ye Arap Baharı. Geçen bu yıllardan sonra Irak ‘ta milyonlar öldü. Suriye ‘de ise yüz binler. Peki ya evlerinden yurtlarından edilenler, Açlığın, susuzluğun, yokluğun, perişanlığın pençesinde olanlar, korkuyla yaşayanlar. Kaç milyondur acaba? Birleşmiş Milletler, Dünya Sağlık Örgütü, Kızıl Haç hepsi bu insanların sayılarını biliyordur, Kaçı çocuk, kadın, erkek, yaşlı Ne kadarı Sünni, Şii, Ezidi, Türkmen, Kürt, Arap. Kesin kayıtları vardır onlarda, hem de doğrusu vardır. Anayı –babayı, evladını yitirmenin, kolunu- bacağını, gözünü kaybetmenin yanında bu insanların yüreklerindeki acıyı, yanaklarındaki gözyaşlarını da biliyorlar mıdır? Duyguların kaydı, kuyudatı, istatistiği, rakamı olmaz. Ancak içinde duyulur, paylaşılabilir. Ölenler, yaralananlar, mülteci durumuna düşenler özgürleşmenin, Arap Baharının ne uğruna onlara uğradığını anlayabildiler mi ya da biliyorlar mı? Keşke gerçeklerin farkında olabilselerdi,  tüm bunlar olmazdı, yaşanmazdı demekle kendimizi kandırmış mı oluruz? Şimdi Gaziantep’in yoksul semtlerinde yan yana yaşamakta olan Suriyeli gençlerle, bizim gençlerimiz birbirlerini bıçaklarla, sopalarla kovalıyor. “Kavgalar çıkıyor, istemiyoruz, defolun gidin memleketimizden” sloganları atılıyor. 68 kuşağının gençlerinin Dolmabahçe’de Amerikan gemilerine dediği “ defol “,  bu gün Suriyeli yoksullara söyleniyor.  Hem de bizim yoksullarımız tarafından. Keşke iki komşu ülkenin insanları olarak birbirimizi bıçaklayıp, nefreti geliştireceğimize, bu rezilliklerin, gözyaşının, acının, göçlerin asıl nedeni olanlara  “ özgürlük getirenlere, kışı bahara dönüştürenlere  “ yani bu savaşları çıkaranlara, Petrol şirketlerine, Neoconlara, batının vahşi tekellerine karşı birleşip hep birlikte kavga edebilsek! İşte o zaman hem özgür ülkeler oluruz, hem de baharı yaşarız.