Sanki yerel değil genel seçim gibiydi. Demokrasi tarihinin en önemli seçimlerinden biriydi. Kırıcı, sert, nezaketten uzaktı. Yolsuzluk, rüşvet iddiaları, Ses kayıtları, Kasetler, Dinlemeler, Gerilim, keskinleşme, ayrışma öne çıktı. Seçim değil bir şeylerin kavgası gibiydi.   Kazanan, kaybeden, oyunu artıran, azaltan bunlar konuşulacak. Siyaset, siyasetçiler, buna kendilerince yorum yapacaklar. Şu ya da bu, ya da öbürü kazandı, kaybetti belki de oy oranını korudu. Bunlar, yani seçim sonuçları yönetim açısından önemlidir, ancak daha önemlisi dikkate alınması gereken, ülkede, toplumda yaşanan ayrışma, kutuplaşma, farklılaşmanın geldiği noktadır ve bu ciddiye alınmalıdır. Ne var ki bu durum ülke için, toplum için geri dönülemez noktalara gidiyor, ayrışmayı, kutuplaşmayı, gerginlikleri siyaset üretiyor. Pazar gününün sonuçlarına ülke haritası üzerinde bakıldığında seçmenin de bu paralelde olduğu görülüyor. Ancak bu sürdürülemez bir durumdur.   Bu ülkeye empati gerek. Kutuplaştırmaktan uzaklaştırma, kucaklama gerek. İktidar kutuplaştırmadan, gerilim siyasetinden seçim sonucu olarak başarılı çıktı denilebilinir. Muhalefet de iktidarın gündemi dışına çıkıp, kendi gündemini yaratacak, halkın sorunlarına çözüm yaratabilecek pozisyonda olabilmeyi başarabilmeli. Her şeye karşın seçimin mağlubu olmasa da ancak sonuçlarından dersler çıkarabilen muhalefet özellikle de CHP genel seçimde başarının yolunu kitlelere umut olarak açabilir.