12 yıl önce yeni ,taze çiçeği burnunda iktidar , Koalisyon güçleri, Irak ‘a saldıracak ya da onların deyimi ile “ Irak’ a özgürlük getirecek “ olan uluslar arası gönüllüler koalisyonun içinde yer almak istedi . Olmadı . Irak’ a asker gönderecek  ,İncirlik ‘i  kullandıracak 1 Mart teskeresi meclisten muhalefetin bastırmasıyla geçmedi . Kıyametler koptu , İktidardan kimileri hakkımıza bu hayırlı oldu dedi el ovuşturdu ama , Sonrasında askerimizin kafasına geçirilen çuval, iktidarın çok istediği halde geçiremediği teskereye bağlandı . Bundan sekiz yıl, sonra yine bir Mart ayında Saddam’dan sonra  Libya’da Kaddafi’ yi devirecek uluslar arası bir koalisyon kuruldu . Orada da uluslar arası güçler bu kez Arap Baharının önündeki engeli kaldıracaklardı . Burada  ise,biraz geride duracak biçimde  yer alacağımız koalisyon  için gereken teskere bu kez meclisten  geçti. Ne de olsa artık çiçeği burnunda değil deneyimli bir iktidar vardı. Artık istediğini alabilecek güce fazlasıyla ulaşmıştı. Hatta muhalefetin bir kısmı bu sefer köstek değil destek bile oldu . Sonrasında Afrika’nın kuzey kıyılarında esen rüzgar  Suriye’ye ulaştı, bahar artık Doğu Akdeniz ve Ortadoğu ‘daydı;ne yazık ki  yine kan ve göz yaşı vardı . Bizim iktidar   Esad ‘ın devrilmesi için uluslar arası topluma ,NATO’ya  AB’ye ABD ‘ye  az mı çağrılar yaptı  . Bu günlerde işler farklı bir yola girdi . Bir iki yıl öncesine kadar adını sanını duymadığımız bir örgüt Irak ve Suriye’yi hallaç pamuğu gibi atıyor . Katliamlar yapıyor ,korku salıyor , meydan okuyor . Her geçen gün de Avrupa‘dan ,Kafkasya ‘dan bile gençler bu örgüte katılıyor . Şimdi yine uluslar arası koalisyon kuruluyor, bu işlerin içinde olmak isteyen iktidar bu kez uzak duruyor neden acaba ? Herkes bu sorunun yanıtını arıyor . İkinci konu ise Esad gidecek,, mutlaka gidecek dedik geldiğimiz nokta; Dış politikada tam bir başarısızlık bunun hesabını kim ödeyecek? Yoksa hesap yeri yine sandık deyip bu işi de böyle mi çözeceğiz...