Yaz tatilinin yarısındayız. Okullar kapalı. Çoğu çocuk tatilin keyfini çıkarıyor. Gece yarılarına kadar ayakta kalıp günün yarısına kadar yatıp uyuyorlar. Milyonlarca çocuk okuldan uzaktayken, bir yandan da eğitim de önümüzdeki yılın planlamaları yapılıyor. Geçen hafta Milli Eğitim Bakanlığı müfredattaki değişiklikleri açıkladı. Görünen o ki çocuklarımızı yetiştirmede, cumhuriyetin kuruluşundaki temel değerlerden uzaklaşma anlayışı hız kesmeden sürüyor. Son on beş yılda Milli Eğitimde yapılan değişikliklerin sayısını bilmek mümkün değil. Müfredat değişiklikleri, Sınav sistemi değişiklikleri, Eğitim-Öğretim süresi değişikliği… Üç çocuğu olan bir ailenin her çocuğunu farklı bir sistemle sınava soktuğu bir gerçektir. Yine aynı dersi farklı bir biçimde gördüğü de… Bir ülkenin eğitim sistemi ile bu kadar sık değişiklik yapılabilir mi? Bu denli sık arayış içinde olmak nedendir? Dünya artık hangi konuda ne yaptığını ne düzeyde olduğunu ölçüp biçip görebiliyor. Çocukların fen, matematik alanında okuduğunu, anlatılanı ne kadar anladığı ve geliştirebildiği de analiz edilebiliyor günümüzde. Bizim yerimiz bu alanlarda pek iç açıcı değil. Bilim ve akılı eğitimde ne denli etkili biçim de kullanılıyorsanız, ülkenin gelişmişlik düzeyini de o denli yukarılara çıkarıyorsunuz Yüksek teknoloji üretmeden, satmadan refahı yakalayamıyorsunuz. İhracatımızdaki ileri teknoloji oranı %5’lerin altında. Tarım ürününü satarak zenginleşemeyiz. Eğitimden bilim ve aklı azaltarak, bunların bize en değerli yol gösterici olduğunu öğreten Mustafa Kemal Atatürk’ü müfredattan çıkararak ileri gidemeyiz. Amaç ideolojimizi yerleştirmek ve buna uygun kuşaklar yetiştirmek ise bu durumda ancak sıradan bir Ortadoğu ülkesi oluruz. Peki, ülkemiz için istenen bu mudur? Bizim dünyadaki yerimiz burasımı olmalıdır?