Bir ülkenin kalkınmışlığı, o ülkede yaşayan vatandaşlarının yaşamın her alanında özgürlüğü yanında, oturdukları kentlerinin temiz, sularının içile bilinir, soludukları havalarının zararsız, yeşilliğinin bol, kadınlarının da hakkettiği yerde olmasıyla ölçülür. Saydığım bu özellikler ülkemizde ne yazık ki yok. Vatandaşlarımız diken üstünde, her an başına bir şey gelecek, korkusu içinde yaşıyor. Kentlerini ağaçlar değil, ruhsuz binalar, AVM'ler süslüyor. Oturdukları kentler pislik içinde, abartısız olarak söylüyorum, kokuyor. Kokan bir kentin ne havası ne de suyu temiz olur. Temiz su içemiyor, oksijeni yetersiz, sağlığına zararlı havayı soluyor. Kadınlarımıza değer verilse, kadınlarımız eğitimin her kademesinden geçirilse, ayakları üzerinde durabilse, erkeğin desteğine muhtaç olmasa, tüm bunlar olmaz, toplum bilinçli olur ve hakkımızı söke söke alır, özlemini duyduğumuz bir ortamda yaşardık. Bu gün "Marka Kent" addettikleri Gaziantep'in Çıksorut adlı semtinin Umut ( ? ) adını verdikleri Mahallesi'nde çalışma yaptık. Bu mahalle, Gaziantep'in yoksul, yakın yerlerden göç edenlerin oluşturduğu bir semt ve mahalle. Dünyanın en geri Afrika ülkesinde bile bu denli pislik, sefalet yoktur. Halk, Belediye'nin kendilerini kasıtlı olarak unuttuğunu, temizliğinin yapılmadığını belirtti. Hele halk pazarına çok yakın bir derede su görünmüyor, derenin yüzeyinde çöpler yüzüyor, kokudan geçilmiyordu. Bu kentin Büyükşehir Belediye Başkanı, tanıdığımız Fatma Şahin Hanım. Gaziantep böyle mi olmalıydı? Temizlik kent merkezinde de savsaklanıyor. Tüm boş arazilerde Allah'ın farzı gibi çöpten kaleler var. Belediye başkanları hiç mi buralara girmez, bütün enerjilerini, güçlerini zengin insanların oturdukları semtlere, mahallelere harcamaktan utanmaz, sıkılmazlar mı? Geceleri rahat uyuyabilirler mi? Bu mahallerden seçimler için oy istiyorlarsa gerçekten çok pişkin ve utanmazlar.