Son bir ay içinde, Gaziantep’e iki tane büyük AVM (Alışveriş merkezi) açıldı.  Yüzlerce mağazanın bir arada olduğu bu AVM ler, kapalı alışveriş merkezleri; çalışanlarında, alışveriş yapanların da yeterince oksijen alamadığı mekânlar.  Şehir planı pek düşünülmeden açılan bu merkezler, trafiği de alt-üst ediyor, trafik durumumuz İstanbul’a benzemeye başladı.  AVM’ler hızlı tüketimin başlıca araçları. “İstenilen her şey bulunuyor AVM’de” deniliyor. Doğru çeşit bol ama kiminle alışveriş yaptığın belli değil. Mağaza sahibi ortada yok.  Bütün mağaza personeli, birkaç kişi için çalışıyor. Aşırı maliyet hesapları yapılarak, ürünlerin fiyatları şişiriliyor. Sürekli indirimler yapılıyormuş gibi zannediyoruz. Şu indirimi, bu indirimi kaçırmayalım diye alış-veriş yapıp duruyoruz. Oysa bundan otuz-kırk yıl önce manifaturacıya gidilir, elbiselik, gömleklik ya da pantolonluk kumaşlar alınırdı. Herkes bir şekilde kumaştan anlardı. Dokunur, hissederdi. Daha sonra terziye gidilir, ölçüler verilir, gerekirse provalar yapılır ve giysiler dikilirdi.  Gaziantep’te hala bu gelenek sürüyor. Manifaturacı ve terzi sayısı hızla azalmasına rağmen, bu işi güzel bir şekilde sürdüren terziler var. Ben de bu güzel olanaktan yararlanıyorum. Gömlek, pantolon, şort ve pijamalarımı terzide diktiriyorum. Kumaşı da manifaturacıdan alıyorum. Bu şekilde diktirdiğim giysiler maliyet olarak, bana daha ucuza bile geliyor. Bir de istediğim gibi üstüme uygun bir şekilde giysi sahibi olmuş oluyorum. AKP hükümetinin onbir yıldır sürdürdüğü ekonomi politikaları, zengini daha zengin, fakiri daha fakir yaptı. Çiftçiler, küçük esnaf ve zanaatkârlar bu politikaların, işçiler dışındaki kurbanları oldular.  Üç yıl önce bir AVM açılışı sırasında başbakan” Artık bakkal olayı bitmiştir” diyerek bu ekonomik düzeni savunuyordu.  Geçen bu süreçte, parababalarına destek olmak adına, işçilerin sendikalaşması engellendi. Toplu pazarlık ve grev yaptırılmadı. Yeni yasal engeller çıkartıldı. Günümüzde tüketim aşırı özendiriliyor. “Üretime gerek yok, tüketim yap” deniyor. Geçen yıl toplam 453 bin kişi kredi kartı borcunu ödeyememiş, bu yıl ilk altı ay içinde bu sayı %17 artmış.  Ayağımızı, yorganımıza göre uzatmalıyız.  Aç kabadayılığın gereği yok.  Gereksiz alışveriş yapmamalıyız, çocuklarımıza da doğru alışveriş yapmayı öğretmeliyiz. Bu ekonomik düzen içinde ayakta durmaya çalışan terziler, bize hala güzel giysiler dikerken, bu olanaktan yararlanmayı bilmeliyiz. Terzinin, bakkalın ayakta durması,  doğru-dürüst işleyen, daha insani olan bir ekonomi, için gerekli. Bu yüzden terzimize sahip çıkalım…