Günümüzde birçok alanda bisiklet ile ilgili kısıtlamalar mevcut. Gerek halk, gerek devlet tarafından farkına varmadan bisiklet kültürüne zararlar verilmekte. Bunlardan bir kaç örnek sayacak olursam: 1.Trafikde hava kirletmeden, ses kirliliği yaratmadan, alan kirliliği yapmadan, doğaya ve hiç kimseye zarar vermeden pedallayarak ulaşım sağlamaya çalışıyoruz... Ve bazı kültür yoksunu araç sürücüleri yaklaşıp küfürler yağdırarak bura bisiklet yolumu diye söylenmekte!.. 2.Bir iş merkezinde ziyaret edeceğiniz bir ofis olduğunu düşünün. Bisikletinizi bırakabileceğiniz güvenilir bir yer olmadığı için iş merkezinin kameralarından yararlanmak maksadıyla bisikleti içeride bir köşeye kitlemek istiyorsunuz. İş merkezinin kapıcısı yahut görevlisi bisikletle girdiğinizi görünce çocuk azarlarmış gibi üzerinize yürüyor.. Çünkü onun gözünde adam akıllı biri veya doğru düzgün iş sahibi olan biri bisiklete binmez!

3. Kaldırımda bisiklet ile ilerlediğiniz yerde ise haklı olarak yayalar size sözlü saldırıda bulunuyorlar.

4.Bazı AVMler güvenilir olmayan otoparklarına bile bisiklet almamaya çalışıyor. 5.Birçok parklarda bisiklet sürüşü yasak ve bazı parklarda belediyenin verdiği talimata göre bisiklet ile yürüyerek bile parktan geçmek yasak. Örnek verecek olursam: Gaziantep'te yeni hizmete sunulan "Fıstık Parkı“ henüz hizmete sunulalı günler olmadan parka bisikletin girişini hatta yürüyerek bile geçmeyi yasakladılar. Oysa parklarda bisiklet yolları olmalı. Bizzat bu durumla ilgilenmek için gidip bütün güvenlikler ile detaylı görüştük. Bu konuda daha yetkili şahıs ile de irtibat kurma temennisindeyiz. 6.Ev sahipleri ise kiraya verdikleri evlere bisiklet sokturmamaya çalışıyorlar. 7.Bir hafta sonu Turkuaz Bisiklet derneğimizin değerli başkan yardımcısı Hanifi Gemici kardeşimle Gaziantep'ten Nizip, Belkız’a pedalladık. Gaziantep Üniversitesi öğrencisi olduğumuzdan dolayı hazır gitmişken Gaziantep Üniversitesi Nizip kampüsünü de ziyaret edelim dedik. Saatlerce pedalladıktan sonra üniversite girişindeki güvenlik bisiklet ile üniversiteye girmenin yasak olduğunu bildirerek, ısrarla bisikletin bir araç olduğunu ve araçla üniversiteye giremeyeceğimizi dile getirdi. 8.Bisiklet yolları ise zaten yok ve bu hususta belediye başkanımızdan aldığımız randevulara hiçbir zaman dönüş yapılmadı. Sizce bisiklete neden binmeliyiz? Çocuk muamelesi görmek için mi, trafikte sıkıştırılıp küfür duymak için mi, serseri gözükmek için mi, bisikleti bırakılacak güvenilir yer olmadığı için mi? Parklara giremediğimiz için mi, Kendi üniversitemize alınmadığımız için mi? Gerçekten güzel... Türkiye’mize yakışan bu mu, Bisikletlinin gördüğü saygı bu mu? Neden Avrupa gibi olamadığımızı sorgulamayalım. Yapacak çok işimiz var ve hepimize düşen sorumluluklar var. ye terki empati kuralım ve düşünelim. Turkuaz Bisiklet Derneği Başkanı Azin Rakhtshah