Hikaye meşhur.

Adam hasmını yere yatırmış boğazlarken, içeriye polisler girer. Adamı tutup karakola götürürler. Suçu cinayet. Adam sorguda direnir.

-Avukatımı isterim.

Ne kadar sıkıştırsalar da adamda tek cümle,

-Avukatımı isterim.

Bakarlar olmayacak savcının karşısına çıkarırlar. Savcı da sorgular ama adam da çıt yok. Sadece “Avukatımı isterim “ der. Suçu sabit. Çıkarırlar mahkemeye. Hakim babacan, sorar.

-  Evladım söyle bakalım niye boğazladın adamı?

 -  Avukatımı isterim.

-   Oğlum tamam da polisler geldiğinde maktulün üstündeymişsin.

-   Avukatımı isterim.

-   Elinde kanlı bıçak. Senin parmak izlerin. Cinayet aleti ortada.

-   Avukatımı isterim.

-   Oğlum işte her şey ortada. İtiraf et. İyi hal filan faydalanırsın belki. Ne yapacaksın avukatı. Bak suçun sabit, avukat gelse ne diyecek.

-  Valla sayın hakim, bu durum karşısında avukat ne diyecek, ben de onu çok merak ediyorum.

Hani ne demeye getirmişti yetkilinin biri.

“Kesinlikle bir şeyler oldu. Bir şey olmasa da bir şey oldu. Bilmiyoruz ama oldu. Kesinlikle oldu. Olmasa da oldu. Olduracağız.”

Yani olmasa da olduracağız, yeter ki bir yargının eline gidelim. Orada avukatımız nasıl olsa bir şey der.

Bu seçim iktidarın vatandaştan yediği ikinci tokattı. Birinci tokattan sonra ortalığı toz duman ederek durumu kurtardılar. Şimdi ikinci tokattan nasıl kurtulacaklar?

Orta yerde Müslümanlığın en önemli değeri “kul hakkı” duruyor. Cenazede imam cemaate tek soru soruyor, “Hakkınızı helal ediyor musunuz.” Biri çıkıp “Etmiyorum. Sağlığında hakkımı yedi” dese mevtanın akıbeti felaket. Geri dönüp helalleşme şansı da yok. Allah her şeyi affeder, sadece kul hakkını affedemez.

Şimdi, birinci tokattan kurtulmak için devreye soktukları yöntemlere karşı dikkat. Ortalığı germek, “Beka sorunu” diye tepinebilmenin delillerini üretmek için “Karşı tarafa geçer iki bomba sallarız” diyebilenler kirli tezgahlarını devreye sokabilirler.

Biz de “Her şey güzel olacak” demeye devam edeceğiz. 45 gün daha. Sesimizi yükselterek.