Geceleri birlikte uykusuz kaldığımız, büyümesi, sağlıklı büyümesi için canımızdan verdiğimiz, onlar mutlu olsun, iyi yaşasın diye her fedakarlığı yaptığımız gençlerimizin, kızlarımızın, oğullarımızın ölmesini istemiyoruz. 20, 25 yıl üzerlerine titrediğimiz, okusun diye ceketimizi sattığımız, sigaramızı azalttığımız çocuklarımızın 2 liralık kör kurşunla yaşamdan kopmalarını istemiyoruz. Her ne olursa olsun hiçbir şey insan hayatından önemli değil. Hiçbir şey bir annenin gözyaşından değerli değil. Barış istiyoruz. Silahlar sussun istiyoruz. Savaştan beslenenlerin, siyasi çıkar sağlayanların, kasalarını dolduranların yargılanmasını, cezalandırılmalarını istiyoruz. Çocuklarımızı onların küçük ve kirli hesaplarına kurban etmek istemiyoruz. Savaş isteyenler, “Döve döve adam ederiz” sapkınlığı içerisinde olanlar, devleti kendi malı, insanları sahip oldukları devletin köleleri sananlar, karınları doysa da gözleri doymaz dürzüler, sahtekarlar, siyasi ikbal için “Savaş” diye bağıranlar, satacakları silahın, kasalarına akacak petrol paralarının hesabıyla savaşı körükleyenler, her türden, milletten, dinden savaş tüccarları; biz barış istiyoruz. Barış için konuşun, barış için düşünün, barış için kendi çıkarlarınızdan vazgeçin istiyoruz. Savaşarak barışı sağlayamazsınız. Normal hayatında karıncayı incitmeyen, büyüklerine saygısızlık olmasın diye bacak bacak üstüne bile atmayan ama vücuduna bomba sarıp ölmeye karar verecek kadar dışlanmış genci bağıra bağıra, döve döve “adam” edemezsiniz. Diğer gençleri silahlandırıp ülke insanını birbirlerini öldürterek barışı kazanamazsınız. Barışı kazanamazsanız savaşın altında herkesle birlikte siz de ezilir, yok olur gidersiniz. Güzel ülkemi Suriye bataklığına, Irak mezbahasına çevirirsiniz. Öyle bir an gelir ki, kontrol elden gider, konuşmak, ya da vurmak bir işe yaramaz. Ya güzel konuşacaksınız, ya susacaksınız. Çünkü biz barış istiyoruz.