İktidar kararlı. En tepedeki ısrarla tekrarlıyor. “Bu yasa ya geçecek, ya geçecek.” Ses en tepedeki tek seçiciden gelince seçim arifesinde listede yer kapmak isteyen partililer heyecanlı. “Anayasayı tanımıyorum” diyen bile var. Bu telaşın, heyecanın, korkunun nedeni geçtiğimiz günlerde FORBES dergisinin “En zengin Türkler” listesi açıklanınca anlaşıldı. En zengin 100 Türk, 100 Türk değil 118 Türk çıktı. Listenin tepesinde sıkışmak zorunda kaldılar garibanlar. En tepede Murat Ülker var. Tanrı “Yürü ya kulum” demiş. Bir yılda 2 katrilyona yakın para kazanmış. Serveti listeye göre 11 katrilyon. Zekatı 275 trilyon. Hani zekatını işçisine dağıtsa, zekattan vazgeçtik, fitresini verse işçisinin yüzü gülecek. İşçisi Mustafa Çakar. 15 yıl Ülker’e çalışıyor. Bir lira birikmiş parası yok. Sesini bir yükseltse, arkadaşlarıyla meydanlara çıkıp bir bağırsa, liste sarsılacak. Listenin daha alt sıralarındaki garibanlar tam bir yıl çalışıp, çabalamışlar. 118’inin serveti ancak 20 katrilyon artarak 152 katrilyon olabilmiş. Serveti bu yıl katrilyonu yeni geçen 2 garibanın eklenmesiyle dünyanın listesine 32 katrilyonluk gariban sokmuşuz. Katrilyonluklar listesindeki yer darlığından ve daha yukarıda olamamanın verdiği kompleks sorununu ve çocuklarının gelecekleri ile ilgili duydukları endişeleri saymazsak durumları fena sayılmaz. Neyseki Tanrı’nın “Yürüyün ya kullarım” dediği bazı Türk büyüğü garibanlar FORBES’in gözünden kaçmış. Yoksa sıkışıklık iyice artacaktı. Atalarımızın sözü İşçi Özcan Keleş’in ağzından durumu özetliyor: Çok laf yalansız, çok mal haramsız olmaz. Tepedekiler hep bir ağızdan destekliyor: Bu sistem İç Güvenlik Yasası olmazsa maazallah sürmez.