Sözlük, “Bir soydan türeyen, bir arada yaşayan topluluk” diyor kabile için. İlk kabileler Ortadoğu’da, din kökenli. Musevilik 12 kabile ile başlıyor. Bir rivayete göre 13’üncü kabile kuzeyden doğu Avrupa’ya gelen Yahudi Türkler. Kabilelerin çocuk beynimizi derinden etkileyenleri Kızılderili kabileler. Siular, Komançiler, Çeyenler, Apaçiler. Bir de bunların tarihe mal olmuş Reis’leri. Reis deyip geçmeyin. Kabile Reis’i demek her şey demekti. Her ne kadar ihtiyarlar meclisi, danışma kurulu gibi “İstişare” mekanizmaları olsa da, bir çadırda toplanıp derin bir suskunluktan sonra son söz tek kelimeyle reise aitti; - Ughh. Doğu kabilelerinde reis reisliğini babadan alıyordu ama Kızılderililerde reislik babadan gelebildiği gibi reisler kendi tırnaklarıyla bu makama gelebiliyordu. Bir de totem vardı. Kabilenin tam orta yerine dikilmiş, üzerinde kutsal heykeller, şekiller olan tahta direk. Etrafında ölüm, yağmur, bereket dansı yapan Şaman, kabilenin ikinci adamıydı. Fetvaları belirleyiciydi. Ama sonuçta reis reisti. Reislerin en ünlüleri Geronimo, Çılgın at, Kızıl Bulut, Oturan Boğa’ydı. Siuların Reis’i Oturan Boğa esareti döneminde, soluk benizli Bufalo Bill’in Vahşi Batı Şov’una katılıp, at binme yeteneklerini göstererek hayatını sürdürmek zorunda kalmışsa da, 69 yaşında öldüğünde halen halkına direnmelerini, topraklarını ve soylarını korumalarını öğütlüyordu. Son Reis Seattle, “Toprak insana ait değil, insan toprağa ait” demişti. Son Reis’den sonra reislik sulandı. Kızılderili kabilelerinin filozof reislerinin yerini modern kabile reisleri, çete reisleri aldı. Yeni reislerin gücü bilgilerinden, felsefelerinden, zekâlarından değil, kaba kuvvetlerinden, kurnazlıklarından geliyordu. Kabilelerinde, çetelerinde “reisçik” oluşması ihtimali bile onlar için dayanılmazdı ve kafaları ezilmeliydi. Amerikan filmlerindeki İtalyan mafyalarında kan gövdeyi götürüyordu reislik uğruna. Ama reislerin de bir sonu vardı. Sonu yaklaşan reisler, varsa yakınlarından birini reisliğe hazırlayıp çetenin, kabilenin ve kendisinin geleceğini garantiye almak istiyordu. Reisler büyük çocuklarını reis yapma yanlısı olsalar da, Baba Don Corleone, damadın ihaneti nedeniyle küçük oğlunu reis yapmıştı. İyi de kimsenin önünde iliklenmesin, giyen din adamı, üniversite hocası ve hukuk adamı bağımsız ve özgür karar versin diye düğmesiz dikilen ama çoğunlukla reislerin karşısında kocaman ellerin ayıp yerleri örtercesine düğme görevi gördüğü “Cübbe”nin bu yazıyla bir ilgisi var mı? Var mı?