Bir maden cinayeti daha. Katliam gibi. Kazaların çoğunda bir ihmal, her ihmalde daha az masraf daha çok kazanç zihniyeti var. “İş ve işçi güvenliğinden tasarruf” mantığı var. Sayılar ortada. Soma’da her yıl yaklaşık 5 bin iş kazası oluyor. Bu inanılmaz bir rakam. İnsanların gelişen teknolojiyi kullanmayı becerebildiği bu çağda bu kadar kazanın sorumlusu sadece daha çok kazanç hırsı içinde olanlardır. 12 bin kişinin yer altında çalıştığı bir madende 5 bin kaza olur mu? Her yıl yaklaşık 100 kişi ölür mü?  Ölümler teknoloji gelişse de her yıl ikiye katlanarak artar mı? Artıyorsa bu kullanılan teknolojinin eskiliği, işçi eğitiminde savsaklama, önleyici tedbirlerin alınmasında vurdumduymazlık değil midir?   Şimdi olacaklar belli. İşçi ailelerine, kaybettikleri babaları, kardeşleri, çocukları için biraz para verecekler. Bir işçinin hayatının bir otomobil kadar bile etmediğini  göreceğiz. Sonra bir, iki kişi katliamın suçlusu ilan edilecek. Belki müdür değişecek, yerine aynı kaynaktan yeni müdürler atanacak ve ölümler kazalar devam edecek. Her yıl 100 işçiden biri öleceğini bile bile yerin altına inecek. Sorumluluğun büyük kısmı, sanki O bize kullanalım diye akıl vermemiş gibi, “Takdiri ilahi” denilerek yukarılara atılacak.   Siyasetçiler bundan sonra benzer katliamların yaşanmaması için yasal önlemler alıp, bunların uygulanıyor olmasını denetleyecekleri yerde her katliam sonrası olduğu gibi yine hep birlikte bölgeye gelip en fazla üzülen lider görüntüsü verme havasına girecekler ve ertesi günü hiçbir şey görmemiş gibi koltuk kavgalarına kaldıkları yerden devam edecekler.  Bir İskandinav ülkesinde pazar yerinin çatısı çöktü ve onlarca kişi öldü diye Başbakan istifa etti. Bizde aynı şey olsa kabzımal müdürü bile istifa etmez, çatıcıyı, ya da pazarcıyı suçlardı. Soma’da işin siyasi sorumlusu Enerji Bakanı istatistiki bilgi vermekle meşgul.   Dünyanın en geri kalmış ülkelerinde bile artık bu büyüklükte iş katliamları yaşanmıyor. Teknoloji hızla gelişirken, insanımız hızla gerileşiyor.