Soğuk bir Almanya sabahı. Dieter’le bir yandan kahvelerimizi yudumluyor, bir yandan laflıyoruz. Soruyorum. - Almanları en iyi anlatan 3 şey nedir? - Çalışmak, bira, otoban. - Dördüncü? - Polis. - Almanlar için Türkler? - Kalabalık ve Luchs. - Luchs ne? - Sizdeki tilki. - Zekiler mi yani? - Değil, kurnazlar. Kurnazlık başka, zekilik başka. Onları ilk buz kalıplarıyla ürettikleri jetonları kullanarak sigara makinelerinden sigara götürmeleriyle tanıdık. - Başka? - Çaktırmadan köpekleri tekmeleyip, kendini ısırttırmak ve sahibinden tazminat almak hangi Alman’ın aklına gelir? - Abartma. - Trafikte öncelik kendinde olduğu halde Alman’a yol verip, tam geçerken çarpan ve geçiş önceliği olduğunu söyleyip Alman’dan para alan? - Onlar istisna. - Peki, 2 odalı evi 400 avroya kiralayıp oda oda 300’er avroya verip 200 avro kâr yapan? - Bu ticaret. - Hadi bırakalım buradakileri. Ya Türkiye’dekiler. Paradan altı sıfır atıp 1 liralık demir para yaptınız. Bizim 2 avronun aynısı. Bizimkiler uyanana kadar Almanya’daki tüm otomatlarda sigara, ciklet ve tüm otomat malzemesi ve para üstü cent’ler gitmişti. Elimizde 1 liralar ve boş makineler kaldı. - Ne ilgisi var şimdi. O tesadüf. Kötü niyet yok. - Kurnazlar kısa vadede kâr elde etmeyi bilir. Uzun hesap yapamaz. Kurnaz kendini zeki, karşısındakini aptal sanır. Uzun vadede kurnaz değil, zeki kazanır. - Zeki değil diyorsun da bak Nobel kazandık. - Hoca zamanında Amerika’ya kapağı atmasaydı, YÖK sistemi onu silindir gibi ezer, genlerle uğraşıp evrime inanmanın hesabını sorar, devletlilerden daha zeki olmaması gerektiğini öğretirdi. Kahveler bitti. Hesabı Türk usulü ödeyip kalktık.