Suriye sınırına komşu illerimizde tam bir insanlık dramı yaşanıyor. Savaştan kaçan çaresiz insanların geride bıraktıkları ülkeleri tam bir yıkım içinde. UNESCO’nun koruma listesindeki Halep’te taş taş üstünde kalmadı. Diğer birçok kent ve kasaba da yerle bir oldu. Savaş bugün bitse ülkenin eski haline dönmesi yıllar alacak gibi. Ama ülkenin en büyük kaybı yetişmiş insan gücü. Küçük ülkenin az sayıdaki yetişmiş insanı aileleri ile birlikte ülkelerini terk ettiler. Orada kalanlar ya kaçabilme gücü olmayan, geçiş noktaları için gerekli rüşvet parası bulamayan insanlar, ya da özellikle kalıp savaşmayı tercih eden diğerleri. Savaşanların neredeyse tamamı “Cihat” başlattıklarını söylüyor ama bu nasıl bir cihatsa frenk silahlarıyla Müslüman kardeşlerine saldırıyorlar. Şimdilik bu çatışma ülkemizde yaşayanlara yansımadı ama buraya gelenler de takım tutar gibi taraf tutuyorlar. Her savaşın olduğu gibi bu savaşın da kaybedenleri kadınlar ve çocuklar. Çocuk yaştaki kızlar için yaşı geçmiş talipler, ikinci, üçüncü eş peşinde koşan gözü dönmüş erkek bozuntuları vicdanlarını “Ortada kalmasınlar diye korumamıza aldık” türünden açıklamalarla rahatlatmak peşindeler. Suçlarını adeta yüzümüze söylemekteler. Bir diğer eşkıya takımı bu yoksul insanların organlarına dikmişler gözlerini. Borsa bile oluşmuş - Böbrek.Tanesi 15 bin dolar. - Karaciğer 50 bin, - Yanına dalak,…..bedava. - Bir böbrek alana yanında diğer böbrek yarı fiyatına. -Satılan mal geri alınmaz. - Satarken dikkatli satın, yakalanmayın. - Komisyonlar beyler. Sınır kentlerinin duvarları kaybolan çocuklarını arayan ailelerin yapıştırdığı kağıtlarla dolu. Ölmeden önce son bir şans, körpe bir organa ihtiyacı olan, kaynağını sormadan bulabileceği organ peşinde ve bu iş için Suriyeli çocuklar açık hedef. Savaşa silah taşıyanlar tüm bu suçların ortağı. Ucu kendilerine uzanacak yolsuzluk soruşturmalarından kaçabilmek telaşıyla tüm ülkeyi alt üst etmeye hazır ve kararlılar. Organları çalınan çocuklar, küçük yaşta fuhuşa zorlanan kızlar onların gündemlerinde bile değil. Konu, esas amacı “Cihat” olan sözde yardım kuruluşlarını da ilgilendirmiyor. Bir ülke yok olurken, o ülkenin insanları, çocukları her türlü felakete açık yaşam mücadelesi verirken bizimkiler cemaat, kutu, para sayma makinesi peşindeler.