Pakistan’da silahlı bir grup 3 bin öğrencinin öğrenim gördüğü Baça Han Üniversitesinin kampüsüne saldırdı. Saldırganlar üniversite çalışanlarını, hocaları ve özellikle kadın öğrencileri hedef aldı. Saldırıda bizimkilerin hayalindeki tank kullanılamadı ama silah, bomba kullanıldı. Profesörler, öğrenciler öldürüldü. Üniversitelere saldırmak, üniversitenin ilerici, aydın birikimini törpülemek, mümkünse yok etmek o ülkeyi sömürge yapmak isteyen emperyalistlerin temel hedeflerinden biri. Saldırı önce sözle başlıyor. Ülkenin en önemli üniversiteleri hedef alınıyor. İlgisiz yığınların kafalarına yüksek sesle bilimin, düşünmenin zararları, yüksek değerlerin kendi çıtalarından daha yüksek olamayacağı gibi kafa karıştırıcı bilgiler dolduruluyor. Cahil yığınlar, bindikleri dalı kestiklerinin, yaşadıkları minicik refahın kaynağının o üniversiteler olduğunun bile farkına varmadan, bilim insanlarına, bilim yuvalarına düşmanlaştırılıyor. Bilmemenin verdiği lümpenlikle bilim insanlarına sözlü tacizler başlıyor. İkinci aşama fiili saldırı. Burada devreye önce darbe yasaları ve onun kurumları giriyor. Bilim insanlarının bilimle değil soruşturmalarla meşgul edilmesi, tehdit edilmesi, yıldırılması karanlık görevin ikinci aşaması. Sonra son darbe. Karanlık kafalı gayri resmi silahlı güçler devreye giriyor. “Bilim günah”, “Kızlar kapansın, eğitim almasın”, “Profesör de neymiş” saldırısı, silahlı saldırıya dönüşüyor. Ülkenin aydınları nemalandırılarak ya da korkutularak yandaşlaştırıldığında, yandaşlaşmayanlar tasfiye edildiğinde geriye sömürüye karşı çıkma bilincinden yoksun cehalet ve iş birlikçiler, gelir dağılımının en kötü olduğu bir ülke, dünyanın servetinin yarısına sahip 62 kişi kalıyor. Bu arada yedikleri bokların unutulması, gündeme gelmemesi için sürekli olay yaratanlar, gündem değiştirenler, siyasi sonlarını biraz daha ötelemenin mutluluğunu yaşıyor, hırsla ve korkuyla ceplerini doldurmaya devam ediyor.