Modern insanın "Zengin" fakirliği

​Modern dünya, bize ışıltılı bir illüzyon sundu.

Dediler ki: "Daha hızlı ol, daha çok kazan, daha çok tüket; o zaman mutlu olacaksın." Biz de bu vaade kanıp hayatlarımızı bir yarış pistine çevirdik. Bugün, tarihin belki de en konforlu, en teknolojik ve en "zengin" dönemini yaşıyoruz.

Ancak dönüp içimize baktığımızda gördüğümüz manzara hiç de iç açıcı değil: Cepler dolarken ruhların boşaldığı bir "Zengin Yoksunluk" çağından geçiyoruz.

​Ünlü psikolog Doğan Cüceloğlu hocamızın hep vurgulardı; "İnsan, insanın aynasıdır." Peki, bugünün insanı aynaya baktığında ne görüyor? İhtişamlı bir vitrin, kusursuz bir dijital profil ve devasa bir yalnızlık... Hepimiz aynadaki yansımamız kadar yalnızız...

Sahip Olmanın Dayanılmaz Ağırlığı

​Zengin yoksunluk; her şeye sahip olup hiçbir şeyin tadını alamama halidir. En lüks restoranlarda, dünyanın en pahalı lezzetlerini tüketirken, aslında bir dostun samimi gülüşüne aç kalmaktır. Binlerce dijital takipçimiz var, evet; ama gecenin bir yarısı "başım sıkıştı" deyip kapısını çalabileceğimiz bir tek sırdaşımız kaldı mı?

​Sahip olduğumuz her yeni nesne, aslında ruhumuzdaki bir boşluğu kapatma girişimidir. Ancak bu eşyalar birer huzur kaynağı değil, eksikliğimizin büyüklüğünü bize her gün hatırlatan sessiz anıtlar. Evimiz doldukça içimiz boşalıyor; eşyalar bizi koruyan bir kale değil, bizi gerçek hayattan koparan altın kafesler haline geliyor. Maddi doyum, manevi açlığın yarattığı o soğuk rüzgarları dindirmeye yetmiyor.
​Bağlıyız Ama Kopuğuz

​Teknoloji bizi "bağlı" kıldı ama birbirimizden "kopardı". Devasa metropollerde milyonlarca insan, birbirine dokunmadan, birbirinin acısını hissetmeden yan yana yaşıyor. Sosyolojik bir iflasın eşiğindeyiz. Ekranlardan dünyadaki en ağır trajedileri, savaşları ve kıtlıkları bir "içerik" gibi tüketiyoruz. Kalbimiz kıpırdamıyor, gözümüze bir damla yaş gelmiyor. Başkasının acısı, bizim için sadece bir piksel yığınına dönüştü.

Empati yeteneğimizi, tüketim hırsımıza kurban verdik. Hele o "Zaman Yoksulluğu" yok mu? " Zaman yoksulluğu" Hayatı kolaylaştıran binlerce cihazımız var ama en sevdiğimizin gözlerinin içine bakıp, "Bugün nasılsın?" diye soracak beş dakikamız yok. Zamanı kazanmak için koştururken, aslında ömrümüzü kaybediyoruz.

Vicdanın Estetik Kuraklığı

Bir toplumda binalar göğe doğru yükselirken nezaket ve zarafet yerin dibine alçalıyorsa, orada köklü bir çürüme var demektir. Şehirlerimizi beton yığınlarına, ruhsuz mimarilere boğduk. Eğitim sistemimizi sadece "başarı ve rekabet" üzerine inşa ederek, cebi dolu ama vicdanı kurumuş nesiller yetiştirdik.

​Gerçek zenginlik, bir mermer parçasındaki işçiliğe hayran kalıp bir insanın kalbindeki kırıklığı görmezden gelmek değildir. Gerçek zenginlik; bir başkasının acısını kendi kalbinde, ruhunda, teninde hissedebilmek ve adaleti, ekmekten-sudan daha kutsal görebilmektir. Bir çiçeğin açışındaki o sessiz mucizeyi fark etmeyen, gökkuşağının renklerini ruhunda taşımayan insanın, banka hesabındaki milyonların ne anlamı var?
​Darüsselam'a Dönüş
Esenlik Yurdu

​Bu karanlıktan çıkışın yolu "daha fazlası" değil, "olanın" kıymetini bilmektir. İnsan, sadece tükettiği kadar değil, paylaştığı ve ürettiği kadar insandır. İnsanlık tarihi, ne kadar çok biriktirdiğimizle değil, neyi ne kadar adaletle paylaştığımızla yazılacaktır.

​Darüsselam, yani esenlik yurdu; ulaşılamaz bir yer değil, bir haldir. Ruhumuzdaki o ağır madde yükünü hafiflettiğimizde, bir yetimin başını okşadığımızda, bir haksızlığa karşı durduğumuzda o huzuru buluruz. Ömür günün sonunda tarihin süzgecinden geçen, tapu kayıtları veya unvanlar olmayacaktır. Geride kalacak olan; bir insanın arkasından edilen samimi bir "Allah razı olsun" duası, bir çocuğun yüzündeki o masum tebessüm ve adalete olan sadakatimizdir.

​Şimdi vitrindeki o sahte ışıkları bir an için söndürelim. Kendi içimizdeki karanlığa, o "yoksunluk" kuyusuna korkmadan bakalım. Bizi o kuyudan çıkaracak olan şey parlayan altınlar değil, sönmemiş vicdanımızdır.

Gerçekten zengin olanlar, ruhundaki yoksunluğu erdemle, bilgiyle ve adaletle doyurmaya başlayanlardır.

Vitrini boşverin, siz kendi içinize bakın. Orada neler oluyor? www.yenicizgihaber.com